As I promised, i-she-share ko yung nangyari kanina sa 2nd immersion namin..
Isu-summarize ko na lang yung nangyari since hindi naman lahat ng nangyari eh important. Pagdating namin dun, hinanap namin yung Purok Leader ng community namin para mag courtesy call. Ibig sabihin nun, ipapaalam namin sa kanila na dumating na kami at sasabihin namin kung ano yung gagawin namin for that day.
Nag-interview naman kami ng mga households para sa Community Profiling namin. Yung grupo namin, merong 10 members. Hinati ito sa tatlo o apat ba yun?? Naghiwa-hiwalay naman kami kasi medyo malaki-laki rin yung scope ng community namin. Yung grupo ko naman, apat kami. Na-assign kami dun sa mga household na malapit sa baybayin. Ayun, tinanong namin kung kelan pa sila nakatira dun, ilan sila sa pamilya, ilan yung nag-aaral na mga bata, magkano ang income nila.. mga ganung bagay. Nakapag-interview naman kami ng 9 households. Medyo marami-rami naman kumpara sa ibang grupo.
Matapos namin nag-interview. Nag-gather naman kami sa basketball court at nag snacks. Kakatuwa pa nga yung isang classmate namin dahil binilhan niya yung mga bata dun ng food.
Umuwi naman kami pagkatapos nun.. and that was it! Next saturday ulit..
-HGLG.
Saturday, August 29, 2009
Friday, August 28, 2009
I'm holy??
Paano ba to sisimulan?? Hindi ko alam pero ang dami kong kwento! Sobra!
Ok. First of all, ang tanga-tanga ko kaninang umaga. Kasi nagising ako ng 7:30 am. Eh yung klase ko 10 am pa. So ayun, naligo na lang ako ng maaga. Nung natapos naman ako sa mga ritwal ko, umalis na rin ako ng bahay. Nag-check ako ng oras pero yung tipong tiningnan lang sandali yung relo. Hindi ko binasa talaga kung anong oras na. Pagdating ko ng school, ang dami pa yatang tao?? Hindi naman ganito pag darating ako ng school ah. Madalas, nasa klase na yung mga tao. Pag check ko ba naman ng watch ko, 8:30 pa pala!! Akala ko, 9:30 na nung tiningnan ko bago ako nakaalis ng bahay! Naman! Mahigit isang oras pa akong maghihintay. Tinext ko naman yung boyfriend ko at swerte naman at wala siya'ng klase! Haay, salamat!
Nalaman ko naman nung nasa school na ako na mag-ooral recitation kami sa Economics. Wala akong alam! Buti na lang nakapag-copy pa ako ng notes bago dumating yung teacher namin. Nasagutan ko naman yung tanong sakin na: What is Cyclical Unemployment? Aba! Kung su-swertehin ka nga naman! Bago pa kasi naitanong yun, binasa ko ang definition sa notebook ko. Whew! Sagot naman ng mabilis ang lola niyo! Lol. Cyclical Unemployment is an increase in the unemployment rate due to depression and recession. Oh diba??
Nung klase ko naman sa hapon, nag exam kami. Buti naman nakapag-review pa ako ng konte 1 hour before yung exam namin. Kaya yung ibang questions dun, sure ako. Yung iba naman, common sense na lang siguro?? Umuwi na rin ako pagkatapos ng exam. Natulog ako..
Pag gising ko, kumuha na lang ako ng pagkain sa ref namin kasi nagugutom na talaga ako. Umalis na rin ako papuntang school. Ang alam ko kasi may vigil para dun sa Asian Youth Cross. Pagdating ko dun, tinawagan ko yung isang classmate ko. Akala namin vigil, mass pala para i-welcome yung cross. Aba, akalain mong hindi kami na-bored sa mass kasi yung presider eh yung crush kong pari! Ang sama noh? Lol. Si Fr. Leif Simbajon. Ang pogi talaga!! Nababading nga yung katabi kong kaklase ko eh. Gwapo raw talaga! Hala??
Umuwi rin naman ako pagkatapos ng mass. Wala naman kasing gagawin sa school. May NSTP immersion pa ako bukas. Pupunta naman kami dun sa community namin sa Daliao, Toril. Medyo malayo na yun sa city. Siguro mga 45 minutes travel galing sa school namin. Ku-kwento ko na lang bukas anong mangyayari bukas. Last week kasi, nag-interview lang kami dun sa Purok leader nung na-assign samin na sitio.
Before anything else..
Nung nag log-in naman ako sa isang forum for teens. May thread ako na nag-share ako kung ano ako. Again, hindi naman ako nagpakilala. Sabi pa nung isang tagger, "so if you dont want people to know you why bother having friends?"
Napa-whoa! naman ako dun. Wala naman sigurong masama kung gusto kong makipag-kaibigan diba? Hindi naman masama ang loob ko sa kanya kahit na medyo iba yung dating ng reply niya sa thread ko. It just caught my attention. Hindi ko naman ine-expect na may magsasabi ng ganun. Oh well. Hindi ko naman rin business yun. Basta, wala yun sakin.
And this ends my day and my post.. matutulog ako ng maaga! Hmm..
-HGLG.
Ok. First of all, ang tanga-tanga ko kaninang umaga. Kasi nagising ako ng 7:30 am. Eh yung klase ko 10 am pa. So ayun, naligo na lang ako ng maaga. Nung natapos naman ako sa mga ritwal ko, umalis na rin ako ng bahay. Nag-check ako ng oras pero yung tipong tiningnan lang sandali yung relo. Hindi ko binasa talaga kung anong oras na. Pagdating ko ng school, ang dami pa yatang tao?? Hindi naman ganito pag darating ako ng school ah. Madalas, nasa klase na yung mga tao. Pag check ko ba naman ng watch ko, 8:30 pa pala!! Akala ko, 9:30 na nung tiningnan ko bago ako nakaalis ng bahay! Naman! Mahigit isang oras pa akong maghihintay. Tinext ko naman yung boyfriend ko at swerte naman at wala siya'ng klase! Haay, salamat!
Nalaman ko naman nung nasa school na ako na mag-ooral recitation kami sa Economics. Wala akong alam! Buti na lang nakapag-copy pa ako ng notes bago dumating yung teacher namin. Nasagutan ko naman yung tanong sakin na: What is Cyclical Unemployment? Aba! Kung su-swertehin ka nga naman! Bago pa kasi naitanong yun, binasa ko ang definition sa notebook ko. Whew! Sagot naman ng mabilis ang lola niyo! Lol. Cyclical Unemployment is an increase in the unemployment rate due to depression and recession. Oh diba??
Nung klase ko naman sa hapon, nag exam kami. Buti naman nakapag-review pa ako ng konte 1 hour before yung exam namin. Kaya yung ibang questions dun, sure ako. Yung iba naman, common sense na lang siguro?? Umuwi na rin ako pagkatapos ng exam. Natulog ako..
Pag gising ko, kumuha na lang ako ng pagkain sa ref namin kasi nagugutom na talaga ako. Umalis na rin ako papuntang school. Ang alam ko kasi may vigil para dun sa Asian Youth Cross. Pagdating ko dun, tinawagan ko yung isang classmate ko. Akala namin vigil, mass pala para i-welcome yung cross. Aba, akalain mong hindi kami na-bored sa mass kasi yung presider eh yung crush kong pari! Ang sama noh? Lol. Si Fr. Leif Simbajon. Ang pogi talaga!! Nababading nga yung katabi kong kaklase ko eh. Gwapo raw talaga! Hala??
Umuwi rin naman ako pagkatapos ng mass. Wala naman kasing gagawin sa school. May NSTP immersion pa ako bukas. Pupunta naman kami dun sa community namin sa Daliao, Toril. Medyo malayo na yun sa city. Siguro mga 45 minutes travel galing sa school namin. Ku-kwento ko na lang bukas anong mangyayari bukas. Last week kasi, nag-interview lang kami dun sa Purok leader nung na-assign samin na sitio.
Before anything else..
Nung nag log-in naman ako sa isang forum for teens. May thread ako na nag-share ako kung ano ako. Again, hindi naman ako nagpakilala. Sabi pa nung isang tagger, "so if you dont want people to know you why bother having friends?"
Napa-whoa! naman ako dun. Wala naman sigurong masama kung gusto kong makipag-kaibigan diba? Hindi naman masama ang loob ko sa kanya kahit na medyo iba yung dating ng reply niya sa thread ko. It just caught my attention. Hindi ko naman ine-expect na may magsasabi ng ganun. Oh well. Hindi ko naman rin business yun. Basta, wala yun sakin.
And this ends my day and my post.. matutulog ako ng maaga! Hmm..
-HGLG.
Wednesday, August 26, 2009
My First Post
Ako si Happy Go Lucky Girl. HGLG na lang para maikli. Ginawa ko lang itong blog ko para ma-share yung mga experience ko araw-araw. Kung nagtataka kayong hindi ko pinapakilala kung sino ako, eh kasi mahirap na. Hindi naman sa gagamitin ko 'tong blog ko pang blackmail. Hindi ko lang talaga feel na ipakilala kung sino talaga ako. Pero magpapakilala ako kung ano ako..
Isa lang naman akong typical girl na nasa college na. Taga-Davao nga pala ako, which makes me a true blood Filipina. Pero mix-blooded rin naman ako, Spanish at Chinese, ika nga 'crossbreed'.
Normal lang akong tao. Natutulog, kumakain, nagmumuni-muni, nag-aaral, gumagala, gumigimik.. at kung anu-ano pang ginagawa ng normal na tao. Masayahin rin ako, pala-kaibigan, madaldal, sumusunod sa uso.. yun naman talaga siguro ang normal na teenager. Mahilig rin naman ako sa movies, music, parties.. at madalas, nagbabasa ako ng mga kwento.. hindi libro, kundi E-Books. Tamad akong magbasa ng libro, for short. I collect clothes, shoes, bags.. and boys? Nah! Hindi na kasama yung huli.
18 years old na pala ako. Nag-aaral sa isang kilalang kolehiyo sa Davao, maging sa Pilipinas na rin. Nasa pangalawang taon ako ng aking pag-aaral ng Business Management. Plano ko nga sanang mag-shift sa susunod na semester, kung papayagan ako ng Mommy ko.
May dalawa akong kapatid, nakababata sila sakin. Yung isa babae, 4th year highschool na siya. Yung lalake naman, 2nd year. 2 years yung gap namin magkakapatid. I grew up on a broken family. Pero masaya naman ako kahit papano. Alam naman kasi namin na may nagawang masama yung Dad namin nuon pa. Pero wala na yun, erase na siya sa life ko. Ang sama noh? Pero yun yung nararamdaman ko.
Nakatira kami sa Lola ko, wala kasi si Mommy. Nasa ibang bansa siya nagtatrabaho. Nakapunta na nga ako duon ng isang beses. Nung 16th birthday ko. Masaya. Nakasama namin siya sa birthday ko.
May boyfriend nga pala ako. Matagal na kami, almost 4 years na rin. Nakilala ko siya nung highschool. Nagsimula na naging bestfriend ko siya. Actually, dalawa silang bestfriend ko. Pero nalaman ko na lang na may gusto rin pala sakin yung isang bestfriend ko nung 1st year na ako sa college. Ang gulo noh? Eh mas gusto ko pa naman siya nun. Di bale, masaya naman na siya sa girlfriend niya ngayon. Masaya na rin ako para sa kanya. At hindi na siya mahalagang pag-usapan pa.
Yung dalawang bestfriends ko naman na babae, sa Manila nag-aaral. Ako nga lang ang nahiwalay eh. Pano ba naman, hindi pumayag si Mommy na dun ako mag-aral dahil mahal daw ang tuition. Tama nga naman.
At yun nga, yung mga pinaka-importanteng tao lang sa buhay ko ang sinama ko sa 'short' introduction ko ng sarili ko. Masasabing short pa ba to? :)
Siguro naman, may clue na yung nagbabasa nito na nakakakilala sakin. Kung nabasa naman ito ng mga taong kilala ako, I'm sure. Itetext niyo na ako ngayon! 'Wag na lang kayong maingay kung sino ako. Hindi pa ako ready na i-reveal. In God's perfect time, siguro masasabi ko rin..
***
Anyways, gusto kong i-share ang buhay ko kaya ko ginawa ang blog na to, as what i have stated a while ago. May mga pagkakataon kasi na nababadtrip ako pero wala naman akong mapagsabihan. Nakakapagod na rin kasing mag sulat sa diary ko. Oo, meron ako, pero ngayon tingin ko lumang paraan na yun ng paglalabas ng nararamdaman.
Mas maganda kung makakatanggap ako ng comments o kung ano man na galing sa inyo. Masaya yun. Makakahanap na naman ako ng mga bagong kaibigan! Yun nga eh, pala-kaibigan ako.
Hindi ko naman kayo bibitinin. Sisimulan ko naman rin nang i-share ang life ko sa nangyari sakin ngayong araw na 'to. Medyo sad nga lang at medyo mabigat sa dinadala. Isa na rin yun sa mga dahilan kung bakit ko naisipang gumawa ng blog.. and here it goes..
***
08-26-09 (Wednesday)
4:56 pm
Medyo mabigat ang araw ko. Nagising naman ako ng maaga pa. 10 am pa kasi yung class ko kaya nakipaglaro naman ako saglit sa aso namin. 9 am na nung naligo ako at nag-prepare para pumasok. Wash day ngayon, ibig sabihin, hindi ako mag-yu-uniform. Black shirt at maong pants. Ok na to. Pink bag and mettalic sandals. Normal lang naman yung suot ko. Pero pagdating ko ng school, nag-umpisa na pala yung klase namin. Tinext ko yung classmate ko kung anong ginagawa nila. Ayun, nag reply naman. Sabi, nag check raw ng assignment. Oo nga pala, may assignment. Di ako nakagawa nun eh. Diyos ko naman! Umabsent naman lang ako nun sa klase ko. Wala nga kasi akong assignment, late pa! Naman! And that was the first reason kung bakit mabigat ang araw ko.
Bumaba naman ako nun sa 4th floor. Nasa 5th kasi yung klase ko nun. Dun ako umupo sa mga bench sa labas ng classrooms. Maaga pa para umuwi. Kaya nag tambay lang ako dun. Nagbasa lang ako ng E-Book na naka-save lang sa iPhone ko. Nung napansin kong 40 minutes narin akong nandun, tinext ko naman yung boyfriend ko. Nainip ako kaya tinawagan ko siya. Sumagot naman, nandun daw sa internet cafe sa labas ng school, naglalaro. Nakakainis nga eh! Yun, sa sobrang inis ko, iniwanan ko na siya at umuwi na ako. Nung nasa jeep naman na ako, tawag siya ng tawag at hindi ko sinasagot. Napikon naman siya at nag text. Binalewala ko lang parin yun.
Pagdating ko naman ng bahay, kumain na ako dahil lunch na yun. Tapos pumasok na ako ng kwarto ko at nanood ng tv. Nagbasa na rin na naman ako ng E-Book. Hindi parin tumitigil sa pag tawag yung boyfriend ko. Hindi ko parin yun pinansin. Nag-isip naman ako kung papasok pa ba ako sa isang klase ko sa afternoon. 1:30 kasi yun at nakita kong 1 pm na sa relo ko. Ayun, pumunta na lang ako sa internet cafe na malapit lang sa bahay. Ayaw ko naman kasing isipin nila na umabsent na naman ako kaya dun ako tumambay ng dalawang oras. Nag chat kami ng Mommy ko. Nakapagsinungaling pa nga ako nung tinanong niya ako na kung saan daw ako. Sabi ko nasa school. Haay.. Sinabi ko rin sa kanya na bumagsak ako sa dalawang subject ko at nag TOP 1 naman ako sa isa para sa Prelim term. Tapos sabi niya, itext ko raw ang tita ko na mag chat sila ni Mommy dahil may sasabihin raw siya. Naalala ko, pinapapunta ni Mommy si Tita sa school para i-check yung grades ko. Kinakabahan naman ako nun. Siguro, tinanong niya ang tita ko kung totoo. Pakiramdam ko, wala siyang tiwala sakin. And that makes the second reason kung bakit naiinis ako sa araw na to.. Umuwi naman na ako pagkatapos nun.
Nung naglalakad ako pauwi, tinext ako ng beadle namin sa subject ko kaninang umaga. Sabi niya 10 na raw ang absences ko. WHAT? Sabi niya nung Monday, 7 pa lang. Naman! Nag explain naman siya na nagkamali siya ng bilang kaya ayun. Isang absent o late ko na lang, wala na. Debarred na ako sa subject na yun at uulitin ko sa susunod na semester. Nakakainis! At that was the third reason..
I guess that was it. At nandito na nga ako sa bahay ngayon. Nagbasa ako ng E-Book pagdating ko. Nag bihis saka ginawa ang blog na to. Sorry kung napabigat ang first post ko. Siguro ngayon o mamaya, gagaan na rin ang loob ko.
Salamat sa tiyagang bumabasa. Comment ko ah!
HGLG.
Isa lang naman akong typical girl na nasa college na. Taga-Davao nga pala ako, which makes me a true blood Filipina. Pero mix-blooded rin naman ako, Spanish at Chinese, ika nga 'crossbreed'.
Normal lang akong tao. Natutulog, kumakain, nagmumuni-muni, nag-aaral, gumagala, gumigimik.. at kung anu-ano pang ginagawa ng normal na tao. Masayahin rin ako, pala-kaibigan, madaldal, sumusunod sa uso.. yun naman talaga siguro ang normal na teenager. Mahilig rin naman ako sa movies, music, parties.. at madalas, nagbabasa ako ng mga kwento.. hindi libro, kundi E-Books. Tamad akong magbasa ng libro, for short. I collect clothes, shoes, bags.. and boys? Nah! Hindi na kasama yung huli.
18 years old na pala ako. Nag-aaral sa isang kilalang kolehiyo sa Davao, maging sa Pilipinas na rin. Nasa pangalawang taon ako ng aking pag-aaral ng Business Management. Plano ko nga sanang mag-shift sa susunod na semester, kung papayagan ako ng Mommy ko.
May dalawa akong kapatid, nakababata sila sakin. Yung isa babae, 4th year highschool na siya. Yung lalake naman, 2nd year. 2 years yung gap namin magkakapatid. I grew up on a broken family. Pero masaya naman ako kahit papano. Alam naman kasi namin na may nagawang masama yung Dad namin nuon pa. Pero wala na yun, erase na siya sa life ko. Ang sama noh? Pero yun yung nararamdaman ko.
Nakatira kami sa Lola ko, wala kasi si Mommy. Nasa ibang bansa siya nagtatrabaho. Nakapunta na nga ako duon ng isang beses. Nung 16th birthday ko. Masaya. Nakasama namin siya sa birthday ko.
May boyfriend nga pala ako. Matagal na kami, almost 4 years na rin. Nakilala ko siya nung highschool. Nagsimula na naging bestfriend ko siya. Actually, dalawa silang bestfriend ko. Pero nalaman ko na lang na may gusto rin pala sakin yung isang bestfriend ko nung 1st year na ako sa college. Ang gulo noh? Eh mas gusto ko pa naman siya nun. Di bale, masaya naman na siya sa girlfriend niya ngayon. Masaya na rin ako para sa kanya. At hindi na siya mahalagang pag-usapan pa.
Yung dalawang bestfriends ko naman na babae, sa Manila nag-aaral. Ako nga lang ang nahiwalay eh. Pano ba naman, hindi pumayag si Mommy na dun ako mag-aral dahil mahal daw ang tuition. Tama nga naman.
At yun nga, yung mga pinaka-importanteng tao lang sa buhay ko ang sinama ko sa 'short' introduction ko ng sarili ko. Masasabing short pa ba to? :)
Siguro naman, may clue na yung nagbabasa nito na nakakakilala sakin. Kung nabasa naman ito ng mga taong kilala ako, I'm sure. Itetext niyo na ako ngayon! 'Wag na lang kayong maingay kung sino ako. Hindi pa ako ready na i-reveal. In God's perfect time, siguro masasabi ko rin..
***
Anyways, gusto kong i-share ang buhay ko kaya ko ginawa ang blog na to, as what i have stated a while ago. May mga pagkakataon kasi na nababadtrip ako pero wala naman akong mapagsabihan. Nakakapagod na rin kasing mag sulat sa diary ko. Oo, meron ako, pero ngayon tingin ko lumang paraan na yun ng paglalabas ng nararamdaman.
Mas maganda kung makakatanggap ako ng comments o kung ano man na galing sa inyo. Masaya yun. Makakahanap na naman ako ng mga bagong kaibigan! Yun nga eh, pala-kaibigan ako.
Hindi ko naman kayo bibitinin. Sisimulan ko naman rin nang i-share ang life ko sa nangyari sakin ngayong araw na 'to. Medyo sad nga lang at medyo mabigat sa dinadala. Isa na rin yun sa mga dahilan kung bakit ko naisipang gumawa ng blog.. and here it goes..
***
08-26-09 (Wednesday)
4:56 pm
Medyo mabigat ang araw ko. Nagising naman ako ng maaga pa. 10 am pa kasi yung class ko kaya nakipaglaro naman ako saglit sa aso namin. 9 am na nung naligo ako at nag-prepare para pumasok. Wash day ngayon, ibig sabihin, hindi ako mag-yu-uniform. Black shirt at maong pants. Ok na to. Pink bag and mettalic sandals. Normal lang naman yung suot ko. Pero pagdating ko ng school, nag-umpisa na pala yung klase namin. Tinext ko yung classmate ko kung anong ginagawa nila. Ayun, nag reply naman. Sabi, nag check raw ng assignment. Oo nga pala, may assignment. Di ako nakagawa nun eh. Diyos ko naman! Umabsent naman lang ako nun sa klase ko. Wala nga kasi akong assignment, late pa! Naman! And that was the first reason kung bakit mabigat ang araw ko.
Bumaba naman ako nun sa 4th floor. Nasa 5th kasi yung klase ko nun. Dun ako umupo sa mga bench sa labas ng classrooms. Maaga pa para umuwi. Kaya nag tambay lang ako dun. Nagbasa lang ako ng E-Book na naka-save lang sa iPhone ko. Nung napansin kong 40 minutes narin akong nandun, tinext ko naman yung boyfriend ko. Nainip ako kaya tinawagan ko siya. Sumagot naman, nandun daw sa internet cafe sa labas ng school, naglalaro. Nakakainis nga eh! Yun, sa sobrang inis ko, iniwanan ko na siya at umuwi na ako. Nung nasa jeep naman na ako, tawag siya ng tawag at hindi ko sinasagot. Napikon naman siya at nag text. Binalewala ko lang parin yun.
Pagdating ko naman ng bahay, kumain na ako dahil lunch na yun. Tapos pumasok na ako ng kwarto ko at nanood ng tv. Nagbasa na rin na naman ako ng E-Book. Hindi parin tumitigil sa pag tawag yung boyfriend ko. Hindi ko parin yun pinansin. Nag-isip naman ako kung papasok pa ba ako sa isang klase ko sa afternoon. 1:30 kasi yun at nakita kong 1 pm na sa relo ko. Ayun, pumunta na lang ako sa internet cafe na malapit lang sa bahay. Ayaw ko naman kasing isipin nila na umabsent na naman ako kaya dun ako tumambay ng dalawang oras. Nag chat kami ng Mommy ko. Nakapagsinungaling pa nga ako nung tinanong niya ako na kung saan daw ako. Sabi ko nasa school. Haay.. Sinabi ko rin sa kanya na bumagsak ako sa dalawang subject ko at nag TOP 1 naman ako sa isa para sa Prelim term. Tapos sabi niya, itext ko raw ang tita ko na mag chat sila ni Mommy dahil may sasabihin raw siya. Naalala ko, pinapapunta ni Mommy si Tita sa school para i-check yung grades ko. Kinakabahan naman ako nun. Siguro, tinanong niya ang tita ko kung totoo. Pakiramdam ko, wala siyang tiwala sakin. And that makes the second reason kung bakit naiinis ako sa araw na to.. Umuwi naman na ako pagkatapos nun.
Nung naglalakad ako pauwi, tinext ako ng beadle namin sa subject ko kaninang umaga. Sabi niya 10 na raw ang absences ko. WHAT? Sabi niya nung Monday, 7 pa lang. Naman! Nag explain naman siya na nagkamali siya ng bilang kaya ayun. Isang absent o late ko na lang, wala na. Debarred na ako sa subject na yun at uulitin ko sa susunod na semester. Nakakainis! At that was the third reason..
I guess that was it. At nandito na nga ako sa bahay ngayon. Nagbasa ako ng E-Book pagdating ko. Nag bihis saka ginawa ang blog na to. Sorry kung napabigat ang first post ko. Siguro ngayon o mamaya, gagaan na rin ang loob ko.
Salamat sa tiyagang bumabasa. Comment ko ah!
HGLG.
Subscribe to:
Posts (Atom)
Normal lang akong tao. Natutulog, kumakain, nagmumuni-muni, nag-aaral, gumagala, gumigimik.. at kung anu-ano pang ginagawa ng normal na tao. Masayahin rin ako, pala-kaibigan, madaldal, sumusunod sa uso.. yun naman talaga siguro ang normal na teenager. Mahilig rin naman ako sa movies, music, parties.. at madalas, nagbabasa ako ng mga kwento.. hindi libro, kundi E-Books. Tamad akong magbasa ng libro, for short. I collect clothes, shoes, bags.. and boys? Nah! Hindi na kasama yung huli.